Pisz dla osoby, która stoi
Audioprzewodnik nie jest esejem ani etykietą. Słuchacz stoi z telefonem przed obiektem i może odejść. Zdania powinny być krótsze, nazwiska i daty pojawiać się pojedynczo, a pierwsze zdanie zasłużyć na następne.
Przeczytaj tekst na głos, stojąc z telefonem. Tam, gdzie się potkniesz, zwiedzający przestanie słuchać.
Długość każdego przystanku
Większość dobrych przystanków trwa 60–90 sekund, około 150–230 słów. Wprowadzenie do sali może mieć 30 sekund, ważny obiekt do dwóch minut. Dłuższy tekst zwykle oznacza dwa przystanki.
Wprowadzenie do sali: 20–40 sekund
Zwykły obiekt: 60–90 sekund
Główny obiekt: do 2 minut
Trasa dziecięca: 30–45 sekund
Zacznij od obiektu, nie od kontekstu
Nie zaczynaj od dwóch stuleci historii. Nazwij to, co widać, wskaż szczegół, a następnie wyjaśnij historię i znaczenie. Oko dostaje zadanie, a dźwięk pozostaje związany z obiektem.
Pisz z myślą o tłumaczeniu
Angielski tekst jest źródłem wszystkich wersji. Idiomy, gry słów, skróty kulturowe i metafory sportowe kosztują czas i tracą siłę. Zostaw zapas, bo tłumaczenia bywają dłuższe.
Unikaj idiomów i gier słów
Konsekwentnie zapisuj nazwy własne
Zostaw zapas długości
Oznacz terminy bez tłumaczenia
Powiedz to, czego nie może etykieta
Czytanie tekstu ze ściany nie uzasadnia audio. Głos niesie ton, wątpliwość, humor, pauzę i opinię; może też oddać dźwięk maszyny lub historię mówioną. Zapytaj, co można tu usłyszeć, czego nie da się zobaczyć.
Sprawdź przed nagraniem
Poprawa tekstu jest tania; ponowne nagranie jedenastu tłumaczeń nie. Specjalista sprawdza fakty, osoba z zewnątrz jasność, a właściwa społeczność treści kulturowe. Przeczytaj finał na głos w miejscu ekspozycji.
Częste pytania
Ile słów ma dwuminutowy przystanek?
Około 300 przy tempie 150 słów na minutę. Większość lepiej działa przy 150–230 słowach, czyli 60–90 sekundach.
Czy kuratorzy powinni pisać sami?
Często tak, bo znają kolekcję. Dodaj czytelnika bez wcześniejszej wiedzy, który wykryje ukryte założenia.
Czy można wykorzystać istniejące etykiety?
Jako źródło faktów tak, ale czytane na głos są słabym audio. Ton, rytm i dygresje nadają słuchaniu wartość.
Czy każdy język wymaga osobnego scenariusza?
Nie. Napisz jeden mocny tekst źródłowy i go tłumacz; osobne scenariusze mnożą pracę i niespójności.