วิธีสร้างออดิโอไกด์

ออดิโอไกด์ประกอบด้วยอะไรบ้าง

ออดิโอไกด์ทุกแบบมีองค์ประกอบสี่อย่าง ได้แก่ จุดนำชม บทของแต่ละจุด เสียงจากบทนั้น และวิธีที่ผู้เข้าชมเข้าถึง ส่วนที่เหลือคือการเลือกวิธีนำส่ง

พิพิธภัณฑ์มักเริ่มจากเปรียบเทียบแพลตฟอร์มก่อนเขียนสักคำ แต่ลำดับตรงข้ามได้ผลกว่า เพราะบทเป็นตัวตัดสินว่าผู้เข้าชมจะฟังหรือไม่ และไม่มีผู้ให้บริการรายใดแทนความรู้เกี่ยวกับคอลเล็กชันของคุณได้

หกขั้นตอนในการสร้างไกด์

ผู้เข้าชมจะเข้าถึงอย่างไร

มีวิธีนำส่งที่ใช้ได้จริงสามแบบ การเลือกส่งผลต่อต้นทุน งานของเจ้าหน้าที่ และความง่ายในการแก้ไขภายหลัง

Journey Pal ใช้วิธีที่สาม ผู้เข้าชมสแกนรหัสแล้วไกด์เปิดในเบราว์เซอร์ที่มีอยู่ โดยไม่ต้องติดตั้ง และเป็นภาษาของตนเมื่อมีเวอร์ชันนั้น ดูวิธีที่ออดิโอไกด์ Journey Pal ทำงานในพิพิธภัณฑ์

ต้นทุนจริงของการสร้างไกด์

วิธีนำส่งเป็นตัวกำหนดต้นทุนหลัก อุปกรณ์ให้ยืมมักเป็นต้นทุนก้อนใหญ่ที่สุดในระบบแบบเดิม และหลังซื้อยังมีค่าใช้จ่ายจากการชาร์จ ทำความสะอาด ซ่อม เปลี่ยน รวมถึงเวลาที่เจ้าหน้าที่ใช้แจกและรับคืน

เมื่อตัดฮาร์ดแวร์ออกจะเหลือเนื้อหา ค่าเขียนบทมักซ่อนอยู่ในเวลาทำงานแต่โดยทั่วไปเป็นต้นทุนจริงที่ใหญ่ที่สุด การแปลคิดตามภาษาและจำนวนคำ ส่วนการบรรยายคิดตามภาษา ป้ายมีต้นทุนเพียงเล็กน้อยต่อแผ่นและพิมพ์ใหม่ได้เมื่อเนื้อหาเปลี่ยน

ค่าเขียนบท การแปล และการบรรยายส่วนใหญ่จ่ายครั้งเดียว โดยมีค่าใช้จ่ายอีกเมื่อเนื้อหาเปลี่ยน ส่วนอุปกรณ์และเวลาของเจ้าหน้าที่ที่ดูแลอุปกรณ์เป็นค่าใช้จ่ายซ้ำทุกวันที่พิพิธภัณฑ์เปิด

• บท: เวลาของเจ้าหน้าที่ มักเป็นต้นทุนใหญ่ที่สุดที่ไม่ได้ตั้งงบ
• การแปล: คิดต่อภาษาและคำ เกิดใหม่เมื่อเนื้อหาเปลี่ยน
• การบรรยาย: คิดต่อภาษา เสียงสังเคราะห์แก้ใหม่ได้ถูกกว่า
• ป้าย: ต้นทุนต่อชิ้นต่ำและพิมพ์ใหม่ง่าย
• ฮาร์ดแวร์: ค่าใช้จ่ายรายวันเพียงรายการเดียวที่ QR ช่วยตัดออก

ทำให้ไกด์เข้าถึงได้

ออดิโอไกด์ช่วยผู้ที่อ่านป้ายยาวได้ยากจากสายตาเลือนราง ดิสเล็กเซีย ความล้า หรือการอ่านภาษาที่สอง ประโยชน์นี้เกิดขึ้นเมื่อไกด์เองใช้งานได้

การเผยแพร่ข้อความประกอบเสียงเป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุด แต่ก็มักถูกมองข้าม เสียงเพียงอย่างเดียวไม่ช่วยผู้เข้าชมที่หูหนวกหรือมีปัญหาการได้ยิน บทมีอยู่แล้วจึงนำข้อความไปแสดงคู่กับแต่ละจุดได้โดยไม่ต้องผลิตเพิ่ม และยังทำให้เครื่องมือค้นหาอ่านเนื้อหาไกด์ได้ด้วย

ส่วนกายภาพก็สำคัญ รหัส QR ที่ติดในระดับสายตาของคนยืนอาจสแกนได้ยากจากรถเข็น และรหัสที่พิมพ์เล็กบนป้ายผิวมันอาจสแกนไม่ได้เลยภายใต้แสงในห้องจัดแสดง ทั้งสองอย่างแก้ได้ง่ายก่อนพิมพ์ แต่มีค่าใช้จ่ายสูงหากเพิ่งพบปัญหาหลังพิมพ์

• เผยแพร่ข้อความทุกจุด
• ติดรหัสในระดับที่ใช้ได้ทั้งนั่งและยืน
• ทดสอบความต่างสีและขนาดภายใต้แสงจริง
• อย่าใช้สีเพียงอย่างเดียวเพื่อบอกว่ามีไกด์
• เสนอเสียงในภาษาท้องถิ่นด้วย

สิ่งที่ต้องทำหลังเปิดตัว

ไกด์ยังไม่เสร็จเมื่อเผยแพร่ ช่วงเดือนแรกให้ข้อมูลที่การวางแผนล่วงหน้าให้ไม่ได้ พิพิธภัณฑ์ที่ได้ผลดีถือว่าการเปิดตัวเป็นจุดเริ่มงาน

ติดตามว่าจุดใดฟังจบ ภาษาใดถูกเลือก และจุดใดไม่มีการสแกน หากผู้เข้าชมหยุดฟังจุดหนึ่งกลางคันบ่อยครั้ง เนื้อหาอาจยาวเกินไปหรือยังไม่น่าสนใจ ภาษาที่ถูกเลือกบอกความต้องการงานแปลจริง ส่วนจุดที่ไม่มีการสแกนมักบ่งชี้ว่าป้ายอยู่ผิดตำแหน่ง ไม่ใช่ว่าเรื่องนั้นไม่มีคนสนใจ

การปรับปรุงทำได้จริงเมื่อการแก้ไขมีราคาต่ำ การแก้ในเบราว์เซอร์ช่วยพัฒนาได้หลายปี แต่การเข้าสตูดิโอและพิมพ์ใหม่ทำให้การแก้ถูกเลื่อน

ข้อผิดพลาดที่มีค่าใช้จ่ายสูงที่สุด

• บังคับให้ทุกบทมีความยาวเท่ากันแทนที่จะให้วัตถุเป็นตัวกำหนด
• อ่านป้ายผนังออกเสียงโดยไม่ให้เหตุผลว่าทำไมต้องฟัง
• แปลก่อนล็อกต้นฉบับและจ่ายทุกภาษาสองครั้ง
• ทำป้าย QR หลังบันทึกเสียงแล้วจึงพบว่าโรงพิมพ์ใช้เวลาสองสัปดาห์
• เลือกภาษาโดยไม่มีผู้ตรวจ
• เปิดทั้งคอลเล็กชันพร้อมกันแทนที่จะเริ่มจากสิบชิ้นสำคัญ

เจาะลึกแต่ละส่วน